02
Apr
08

Peruwiańska Kuchnia

Kuchnia peruwiańska jest niezwykle bogata – na wybrzeżu proponuje różnorodne ryby i owoce morza, w górach dania pikantne, a także obfitość owoców z selwy (lasu równikowego).
Tradycje kulinarne zależą nie tylko od regionu, ale przede wszystkim od wyznawanej religii. Jedną z wielu atrakcji, jakie oferują eleganckie restauracje w Limie, jest menu ułożone z potraw podawanych przed konkwistą. Lima, oraz wiele nadmorskich miejscowości oferuje najlepsze w kraju owoce morza. Ta niezwykła rozmaitość ryb jest zasługą zderzenia się Prądu Humboldta z innymi morskimi prądami u brzegów Peru. Najsłynniejsza peruwiańska potrawa to ceviche, czyli biała ryba w pikantnej marynacie z soku limonki, cebuli i ostrej papryki. Potrawa smakuje naprawdę wyśmienicie, gdy przyrządza się ją ze świeżo złowionej ryby. Smak jej bywa wprawdzie różny – każda restauracja, ma swój własny pilnie strzeżony przepis na zalewę. Nie warto kupować ceviche na ulicy, ponieważ trudno ręczyć za jej świeżość. Istnieją niezliczone wersje podstawowego przepisu, ale tradycyjnie podaje się ją z kukurydzą, maniokiem lub ziemniakami. Do najpopularniejszych owoców morza zaliczają się kalmary, krewetki i małże. Jeśli w menu widnieje danie z dopiskiem o lo macho, to oznacza że jest ono podawane z sosem z owoców morza. W okolicach wysp Ballestas warto spróbować skorupiaki. Można tutaj także skosztować chupe de camarones – gęstą potrawkę z krewetek lub tacu tacu – danie z różnych owoców morza z fasolką. Inne znakomite potrawy z owoców morza to: escabeche de pescado – smażona ryba podawana na zimno z sosem z cebuli i ostrej papryki i czosnku, przybrana oliwkami i jajkami na twardo.
W królestwie ryb prym wiodą okoń morski (corvina), chita, lenguado i sola. Zazwyczaj podaje się je grillowane. W rejonie dorzecza Amazonki najchętniej pałaszuje się paiche- wyglądającą jak przedpotopowy stwór rybę słodkowodną. Jest podawana albo w wstążkami rdzenia palmy albo zawinięta w liście bananowca i pieczona w węglu. Specjały pustyni to liczne dania z kurcząt, kaczek i koźliny. Szczególnie dużą popularnością, zwłaszcza na północy cieszy się seco de cabrito (pieczone koźlę).
Uniwersalną przyprawą jest papryka, wszechobecna w całym kraju. Prawdziwą ojczyzną pikantnej kuchni, gdzie sztuka przyrządzania palących gardło potraw została doprowadzona do doskonałości są tereny górskie. Należy uważać, ponieważ tubylcy lubią wprowadzać w błąd turystów jeśli chodzi o ostrość przyprawy, co może zrujnować kupki smakowe na calutki dzień. Restauracje prześcigają się w proponowaniu przepisów na rocoto relleno (faszerowane papryki) z lokalnym serem. Należy zachować rozsądek w kosztowaniu przysmaków peruwiańskiej kuchni, gdyż zazwyczaj jest ona bardzo ostra, a nieprzyzwyczajony żołądek może stać się ofiarą biegunki znanej jako jaloproctitis.
Peru jest także ojczyzną, starych poczciwych ziemniaczków, których uprawia się kilkaset rodzajów. Ziemniaki są podstawą popularnych w kuchni górskiej jednodaniowych potraw. W górach Peru uprawia się także inne rośliny bulwiaste, które stanowią ważny element kuchni narodowej jak np. olluco, warzywo w kolorze od pomarańczowego do czerwonego, które smakuje jak młode ziemniaki. Najczęściej podaje się je z suszonym mięsem z lamy lub suszoną wołowiną.
Kukurydza jest kolejnym, nieodłącznym elementem kuchni peruwiańskiej. Ma mnóstwo odmian, a ilość potraw której jest składnikiem jest niezliczona. Chica, sfermentowany napój z kukurydzy, to swego rodzaju mętne i mocne piwo. Z okazji świąt związanych z siewem pije się go ogromnych ilościach. Choclo, gotowane kolby sprzedaje się na każdym rogu ulicy z dodatkami plastrów sera i sosu picante. Natomiast prażone ziarna, to popularna przekąska przed daniem głównym lub jako dodatek do piwa.
Anticuchos (szaszłyki z serca wołowych lub wieprzowych) to żelazny punkt peruwiańskich przyjęć z grillem – nie cieszy się on jednak wśród cudzoziemców zbytnim zaufaniem. Drugą potrawą, do której nie mogą się przekonać przyjezdni turyści jest cuy, czyli świnka morska.
Peruwiańczycy kochają słodycze i desery. Do najpopularniejszych należy manjar blanco – rodzaj kremu zrobionego z mleka i cukru oraz cocadas (makaroniki kokosowe) lub typowo hiszpańskie churos (ciasto przypominające pączki z miodem lub czekoladą). Inne charakterystyczne słodycze to yuqitas, kulki tapioki obtoczone w cukrze i smażone w głębokim tłuszczu.
Lucuma to mały brązowy owoc, spotykany jedynie w Peru. Ma ciekawy smak, przypominający orzechy i używa się go do wyroby lodów i sorbetów.


0 Responses to “Peruwiańska Kuchnia”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: